ANTARKTYDA, ZIMA 1982
NARODOWY INSTYTUT NAUKOWY STANÓW ZJEDNOCZONYCH
CZTERY STACJE BADAWCZE
Twój ruch: goniec na G4.
Mój ruch: skoczek na H3.
Biedna dziecinka! Zaczynasz przegrywać, prawda?
Twój ruch: król na H1.
Mój ruch: wieża na H6.
Szachmat. Szachmat.
Ty chytra suko.
Childs, co on robi?
Okrąża obóz.
Kto to jest?
- Mówił trochę jak wydra. - To Norweg.
- George, w porządku? - Tak, nic mi nie jest.
Pewnie. Co się tam dzieje?
Uważaj!
Spokojnie.
Spokojnie. Spokojnie.
Spokojnie. Tak.
Pierwszy, cholerny tydzień zimy.
Daj spokój. Cztery szwy. Ledwie cię drasnął.
Co oni robili, lecieli tak nisko
- strzelali do psa, do nas? - Hmm, psychoza,
gorączka, kto to wie?
U.S. 31, wzywa McMurdo. Zgłoście się.
U.S. 31, wzywa pilnie McMurdo! Zgłoście się.
Świetnie.
- No dalej, dawaj. - Nikt nie odpowiada!
Nikt. Złap coś. Złap kogokolwiek! Musimy zgłosić ten bajzel!
Zrozum, nie będę w stanie złapać nawet gówna przez 2 tygodnie!
Wątpie, żeby ktokolwiek z kimkolwiek komunikował się na całym kontynencie,
a ty chcesz, żebym kogoś złapał!
Może mamy wojnę z Norwegią.
Byłem ciekaw kiedy El Capitan będzie miał szansę użyć pukawki.
- Od jak dawna stacjonowali? - Tu jest napisane, że tylko 8 tygodni.
- To za krótko, żeby goście dostali świra. - Gówno prawda, Bwana.
Pięć minut tutaj wystarczy żeby zdołować człowieka.
- Cholerna racja. - Znaczy się, popatrz na Palmera.
On był taki od pierwszego dnia.
- Jak duży był ich zespół? - Zaczęli w dziesięciu.
- Zostało ośmiu. - Skąd to mamy wiedzieć?
Goście tak stuknięci mogli nieźle narozrabiać u siebie zanim dotarli do nas.
- Nic nie możemy zrobić. - Owszem, możemy. Chcę polecieć.
- W taką pogodę? - Bennings?
- Wiatr zmieni się troszkę na kilka godzin. - Troszkę?
Nie mogę zagwarantować, ale to krótki lot.
Godzina tam, godzina z powrotem.
- Cholera, Doc, podrzucę cię. Nie ma sprawy. - Zapomnij, Palmer.
Dzięki, że o tym pomyślałeś.
Załadowany naftą. 15 kanistrów.
- MacReady! - Mac zakładaj ekwipunek.
- Może się nie przejaśnić przez tydzień, a my jesteśmy najbliżej. - Dla mnie w porządku, Doc.
- Chcę żebyś wiedział, że ryzykujemy. - Skończ MacReady.
Jeżeli złapie nas zamieć, to możesz skreślić doktora i pilota.
To drobiazg. Przejaśni się jak tylko wystartujesz.
Zależy od ciebie, Mac.
Nie chcesz lecieć, nie polecimy.
- Naprawdę chcesz ratować tych stukniętych Szwedów, co? - Norwegów.
- Którędy, Doc? - Południowy-zachód.
Musisz czytać mapę, bo ja będę zajęty.
Mac naprawdę startuje, co?
Wie co robi.
Nauls, ściszysz ten syf? Próbuję się przespać. Zostałem dziś postrzelony.
- Oui, Bwana. Ściszę.
Jest tam kto?
Hej, Szwedzi?
To nie Szwedzi Mac, to Norwegowie.
Mac!
Mój Boże! Co tu się do diabła stało?
Chodź, Doc.
Przenośne video.
- Masz cokolwiek? - Wszystko po norwesku.
- Co robisz, Doc? - To może być ważne. Chcę to zabrać z powrotem.
Robi się późno. Pośpieszmy się.
Sprawdzę ostatnie pokoje.
Hej, Copper, chodź tu!
Może znaleźli skamielinę, pozostałości jakiegoś zwierzęcia w lodzie
i wykopali to. - Ale gdzie to jest? Popatrz na to.
Co to jest?
To coś tam to człowiek czy co?
Cokolwiek to jest, pośpiesznie to spalili.
Pomóż mi znaleść łopatę Doc.
- Znaleźliśmy to. - Jezu Chryste!
Blair, chciłbym żebyś zaraz zaczął sekcję.
- Złapałeś już kogoś? - Czy kogoś złapałem?
Jesteśmy tysiąc mil od cywilizacji, człowieku,
i najpierw się cholernie pogorszy zanim zrobi się ciut lepiej!
Cóż, pracuj, Windows, pracuj.
Fizjologicznie, ten Norweg jest w porządku.
- Żadnych prochów, alkoholu, nic. - Hmm.
Cóż, to co mamy tutaj wydaje się być
normalnymi organami.
Serce,
płuca, nerki, wątroba,
jelita.
Wygląda normalnie.
...jeden, drzwi numer dwa i drzwi numer trzy.
Myślę, że Dawn Screen ma wiele do zaryzykowania.
Przypowadziłaś przyjaciółkę, Annę. Konsultowałaś się z Anną przez cały czas.
- Jeśli chcesz, możesz się jej poradzić. - Wiem jak to się kończy.
Clark wsadzisz tego kundla z innymi, tam gdzie jego miejsce?
Tak, już dobrze.
Idź.
Na co czekasz?
Nie wiem co do diabła tam jest.
- Cokolwiek to jest, jest dziwne i wkurzone. - Bennings, idź po Childsa.
Co to jest? Co się dzieje?
- Hej, Palmer, co to jest? - Nie wiem.
Childs! Mac chce miotacz ognia!
- Co chce Mac? - To co powiedział!
- Teraz, jazda! - Cholera!
- Odsunąć się. - Mac, co to jest?
Nie! Nie! Boże!
- Nie rób tego! Nie! - Odsunąć się! Odsunąć się!
Rusz tu dupsko! Spal to!
Cholera, Childs, podpal to!
O mój Boże.
Popatrz. Sukinsyn.
Rozmawiamy o organiźmie...
który imituje inne formy życia, i robi to perfekcyjnie.
Kiedy to coś zaatakowało nasze psy,
starało się je przyswoić, wchłonąć.
W tym procesie zmienia swoje komórki, żeby dokonać imitacji.
To na przykład. To nie jest pies.
To imitacja.
Dopadliśmy go zanim mógł dokończyć.
Co dokończyć?
Dokończyć kopiować te psy.
Spokojnie. Dobrze.
Spokojnie. Spokojnie.
- Clark? - Tak?
Zauważyłeś coś dziwnego w zachowaniu psa, cokolwiek?
Dziwnego? Nie.
Co pies robił w pokoju rekreacyjnym?
Nie wiem.
Poprostu cały dzień włóczył się po obozie.
Usiłujesz mi powiedzieć, że pies nie był zamknięty w psiarni, aż do ostatniej nocy?
- Zgadza się. - Jak długo byłeś sam z tym psem?
Nie wiem, godzinę, może półtorej.
Za co, do diabła, patrzysz się na mnie w taki sposób?
- Nie wiem. - Co?
Nie wiem. To pewnie nic takiego.
Zupełnie nic.
Dużo jest jeszcze tego gówna?
- Będzie z dziewięć godziń. - Niczego się z tego nie dowiemy.
Chyba nie.
Gdzie oni robili te ujęcia?
Wygląda na to, że spędzali dużo czasu...
na stanowisku na północny-wschód od ich obozu, jakieś 5 czy 6 mil.
Co to jest?
Wygląda na coś zakopanego pod lodem.
Popatrzcie na to, zakładają ładunki termitowe.
Cokolwiek to było, było większe od tego bloku lodowego, który znalazłeś.
Tu.
To jest miejsce gdzie spędzali większość czasu.
- Na zewnątrz parszywie. Jakieś 35 węzłów. - Piepszyć to. I tak polecę.
Pół mili na wschód.
ANTARKTYCZNY INSTYTUT BADAŃ STANÓW ZJEDNOCZONYCH
Jezu! Jak myślisz, ile to leżało w lodzie?
Cóż, efekt osypywania się lodu wypycha wszystko do góry...
z samego dołu, aż na tą głębokość ... to trwa bardzo długo.
Powiedziałbym, że ... lód w którym to jest zakopane...
ma 100,000 lat, przynajmniej.
- A ci Norwegowie to wysadzili. - Tak.
Nie wiem.
Tysiące lat temu to rozbija się i to coś...
zostaje wyrzucone lub wypełza i na końcu zamarza w lodzie.
- Nie mogę uwierzyć w to pieprzenie o voodoo. - Childs,
to się ciągle zdarza, człowieku.
Spadają z nieba jak muchy.
Rząd wie o wszystkim. Prawda, Mac?
- Wierzysz w to gówno o voodoo, Blair? - Childs?
Childs, Rydwany Bogów, człowieku.
Praktycznie opanowali Amerykę Południową.
Znaczy się, nauczyli Inków wszystkiego co umieją.
Więc, chodź MacReady.
Norwegowie znaleźli to...
i wykopali z pod lodu. - Tak, Garry, wykopali to,
przewieźli, to odtajało,
obudziło się, chyba w nie najlepszym nastroju.
- Nie wiem... - Który z was niewdzięcznicy...
podrzucił brudne kalesony do kuchennego kosza, co?
Od tej chwili chcę mieć w kuchni czysto, dobra? Żadnych zarazków!
Jak ten skurwysyn obudził się po spędzeniu tysiący lat w lodzie?
- Jak to może wyglądać jak pies? - Nie wiem jak.
Ponieważ jest inne niż my.
Ponieważ jest z kosmosu. Czego chcesz ode mnie? Spytaj jego.
Kupujesz to Blair?
KOMÓRKA INTRUZA
KOMÓRKA PSA
ASYMILACJA
ASYMILACJA ZAKOŃCZONA IMITACJA
KOMÓRKI PSA
MOŻLIWOŚĆ ZARAŻENIA PRZEZ JEDNEGO OSOBNIKA WIĘKSZEJ ILOŚCI CZŁONKÓW GRUPY
NOWYM ORGANIZMEM: 75%
KALKULACJA: JEŻELI NOWY ORGANIZM DOTRZE DO CYWILIZACJI...
POPULACJA ZOSTANIE ZARAŻONA ZA 27000 GODZ. OD PIERWSZEGO KONTAKTU.
Mac, przenosimy to coś z labolatorium do magazynu.
Możesz przyjść i zabrać swoje rzeczy?
Będę za chwilę, Doc.
Przez drzwi.
Tam. Dokładnie tam.
Przepraszam, Mac. Musisz przenieść swoje rzeczy...
Doc twierdzi, że musimy przechować ich tutaj i zamknąć na klucz.
- Muszę z tobą pogadać. - Męczy mnie gadanie, Fuchs.
Chcę wrócić do mojej chaty i porządnie się schlać.
- Mac to ważne. - Co jest?
- Na zewnątrz. - Tam jest poniżej -40°C.
W odśnieżaczu. Proszę, Mac.
Powinniśmy poprostu spalić to ścierwo.
Nie możemy spalić odkrycia stulecia.
Dostaniemy za to nagrodę Nobla.
Ty masz klucze?
Weź je od Garrego. Chcę wziąć trochę rzeczy.
Coś jest nie tak z Blairem.
Zamknął się w swoim pokoju i nie otwiera drzwi.
- Wziąłem jego notatnik z labolatorium. Słuchaj. - Tak?
"To może imitować miliony form życia na milionach planet.
Może się zmienić w dowolną z nich kiedy tylko zechce.
- Teraz chce dostać ziemskie formy życia..." - Robi się zimno,
- a ja nie spałem dwa dni. - Zaczekaj Mac.
"To musi być same i w bliskiej odległości z absorbowanym organizmem.
- Kameleon atakuje w ciemnościach". - Blairowi odbiło?
Cholera, MacReady. "W tych spalonych szczątkach ciągle występuje aktywność komórkowa.
One nie są jeszcze martwe".
Idziemy, Bennings. Muszę się trochę przespać.
O żesz w mordę.
Sprowadź doktorka.
- Zawołem Garrego. Spotkamy się w pokoju Blaira. - Dobra.
To Bennings!
Bennings był tutaj Mac! Przysięgam, że to go dostało!
- Windows, odsuń się! Trzymaj się z daleka! - Nie dotykaj go!
Odsuń się! Nie zbliżaj się!
To nie Bennings!
- Boże! Co się z nim stało? - Gdyby to miało czas na dokończenie,
wyglądało by, mówiło i zachowywało tak jak Bennings!
- Co ty wygadujesz? - To była jedna z tych rzeczy,
próbująca go skopiować, Garry.
- Daj spokój. - MacReady, znam Benningsa od 10 lat.
To mój przyjaciel.
Musimy spalić resztki.
Dobra, odsunąć się.
Jesteś pewien, że to wszystko?
Oczyściliśmy magazyn i laboratorium.
Nic nie zostało.
Gdzie jest Blair?
Nie mogę znaleźć Blaira.
Gdzie są inni?
Windows jest w pokoju komunikacyjnym i stara się połączyć.
Pozostali są w rekreacyjnym.
Idź. Ja będę za minutę.
Nie wchodź tu! Mam broń! Mam topór!
Ani się waż sukinsynu! Nie wchodź tu! Rozumiesz?
- On ma broń, Mac! - Jeśli ktoś drgnie to go zabiję!
Jezu!
Porozwalał śmigłowiec i to całkiem nieźle.
Childs, sprawdź czy dorwał się do traktora.
Nikt się tu nie dostanie i stąd nie wyjedzie! Nikt!
Myślicie, że mi odwaliło! Cóż, niech będzie!
Większość z was nie wie co tu się dzieje!
Ale jestem cholernie pewien, że ktoś dobrze wie!
Chryste!
Załatwił śmigłowce, traktor i zabił resztę psów.
Garry, zaczekaj! Zaczekaj chwilę!
Dobra, Childs idź na około do drzwi pokoju z mapami.
- Porozmawiaj z nim. - Dobra.
Dalej.
Norris, przynieś stół z labolatorium.
Myślicie, że to coś chciało być zwierzęciem?
Żaden pies nie przejdzie tysiąca mil przez śnieg.
Nie, nie rozumiecie!
To coś chciało być nami!
Komórka tego czegoś, może skopiować wszystko na powieszchni ziemi!
- I nic go nie powstrzyma! - Dobra Blair.
Daj spokój, nie chcesz nikomu zrobić krzywdy.
Zabiję was!
Niezły strzał, MacReady. Przepraszam.
- W porządku, podnieście go. - Tak.
Okay. Okay.
Chodź, Blair.
- Co z twoją chatą, MacReady? - Nie chcę go w mojej chacie.
Zamkniemy go w narzędziowni.
Dlaczego tu jestem?
Dla swojego bezpieczeństwa Blair... i naszego też.
Jak leci staruszku?
Nie wiem komu wierzyć.
Wiem o czym mówisz Blair.
W dzisiejszych czasach zaufanie przychodzi z trudem.
Wiesz co? Dlaczego nie zaufasz Bogu?
Obserwuj Clarka.
Co?
Powiedziałem, "Obserwuj Clarka".
Obserwuj go uważnie, słyszysz?
Teraz nie mamy radiostacji.
- Ani śmigłowców. - Jesteśmy kompletnie odcięci.
Wszystko co możemy teraz zrobić to przetrwać do wiosny i poczekać na ekipę ratunkową.
Nie, nie będziemy czekać. Ktoś w tym obozie nie jest tym za kogo się podaje.
Teraz to może być jeden albo dwóch z nas. Do wiosny możemy być wszyscy.
Więc, skąd będziemy wiedzieć kto jest człowiekiem?
Gdybym był imitacją... doskonałą kopią...
skąd byście wiedzieli czy to naprawdę ja?
Czy jest jakiś test, Doc?
Cóż, tak... prawdopodobnie.
- Myślałem o teście surowicy krwi. - Co to jest?
Weźmiemy od każdego próbkę krwi.
Możemy ją wymieszać z nieskażoną krwią.
Przypuszczam, że po reakcji będziemy wiedzieć kto nie jest człowiekiem.
Cały zapas krwi mamy w magazynku.
Masz, zacznij nad tym pracować.
Uważaj na Clarka.
Był blisko tego psa.
Tak. Tak.
Mac, potrzebyjemy pomocy Blaira. Jest jedynym...
- który wie do czego zdolny jest ten organizm. - On jest poza zasięgiem, Fuchs.
Ale weź resztę jego notatek i zacznij je przeglądać.
Garry! Chłopaki, chodźcie tu!
Co jest?
- Ktoś dorwał się do krwi! - Co?
- Gdzie Clark? - Tutaj.
Chwileczkę. Włamano się?
Nie, zamek nie ruszony.
- Ktoś otworzył i zamknął na klucz. - Wspaniale.
Kto ma tu dostęp?
Chyba tylko ja.
I mam jedyny klucz.
Czy ten test by zadziałał, Doc?
- Tak myślę. - Ktoś inny był cholernie tego pewien.
Cóż, ktoś inny mógł użyć tego klucza?
Nikt! Daję go tylko Copperowi, kiedy go potrzebuje!
- Czy ktoś mógłby go od ciebie wziąść, Doc? - Nie wiem w jaki sposób.
Jak tylko kończę to zaraz go oddaję.
Świetnie.
- Kiedy ostatni raz go używałeś? - Chyba wczoraj.
Przypuszczam, że ktoś mógłby mi go podwędzić...
Daj spokój! Kluczyk masz zawsze przypięty do paska.
Oskarżanie wszystkich...
Przestań! Nie warto!
- Copper jest jedynym, który miał coś tutaj do roboty. - Chwileczkę!
- Ty też tu byłeś kilka razy przy różnych okazjach! - Doc był tu z myślą o teście.
- To go oczyszcza? Gówno prawda! - Dlaczego miałby...
- Zamknij się, człowieku! - Windows! - Windows!
Opuść to.
- Nie. - Przyłożę ci to prosto do głowy.
Będziecie słuchać Garrego, pozwolicie mu rozkazywać?
Może być jedną z tych rzeczy!
Windows, zaczekaj. Spokojnie.
Opuść broń. Opuść.
- Garry, nie chcesz nikogo skrzywdzić. - Odsuń się.
Na podłogę.
Jest na podłodze.
Nie wiem jak Copper,
ale ja daję słowo, że nie zbliżałem się do krwi.
Ale pewnie poczujecie się lepiej...
gdy ktoś inny obejmie dowódctwo.
Norris, nikt nie protestuje przeciwko twojej kandydaturze.
Przykro mi, koledzy, ale ja się nie podejmę.
- Ja to wezmę. - Pewnie, że weźmiesz.
To powinien być ktoś bardziej opanowany Childs.
W porządku.
Wiem, że jestem człowiekim.
Jeżeli wszyscy bylibyście tymi istotami, to z całą pewnością byście mnie zaatakowali.
Więc część z was jest ciągle ludźmi.
To coś nie chce się ujawniać.
To coś chce się schować za imitacją.
Będzie walczyć, jeżeli będzie musiało,
ale nie jest niezniszczalne.
Jeżeli to coś nas skopiuje,
nie będzie miało więcej wrogów,
nikogo, kto mógłby je zabić.
I wtedy wygra.
Za 6 godzin będzie burza.
Dowiemy się, kto jest kim.
Dobra, Doc, Garry i Clark odsuńcie się od innych.
Norris, ty i Childs nafaszerujcie ich morfiną. Zwiążcie ich i obserwujcie.
- Fuchs, opracuj nowy test. - Potrzebuję pomocy Doca.
Taak, nie możecie mnie naszprycować.
Mac, nie jestem więźniem!
Daj, ja to zrobię. Złamiesz igłę.
Nie, Doc. Całkiem nieźle mu idzie.
Schowam tą kasetę, kiedy skończę.
Jeżeli nikt z nas nie przeżyje, zostanie przynajmniej to nagranie.
Burza trwa już 48 godzin.
Ciągle nie mamy punktu zaczepienia.
Jeszcze jedno.
Myślę, że to coś, kiedy cię przejmuje, rozrywa ubranie.
Windows znalazł podarte kalesony, ale plakietka z nazwiskiem zginęła.
To coś może być kimkolwiek.
Nikt...
Nikt nikomu już nie ufa.
I jesteśmy bardzo zmęczeni.
Nikt nikomu już nie ufa.
Nic więcej nie mogę zrobić.
Tylko czekać.
R.J. MacReady, pilot, Baza Stanów Zjednoczonych, numer 31.
Masz coś nowego?
Jeden lub dwa pomysły.
MacReady, tak sobie myślę.
Jeżeli mała cząstka tego czegoś wystarcza do przejęcia kontroli nad całym organizmem,
to każdy powinien sam przygotowywać sobie posiłki.
Sugeruję żarcie z puszek.
W porządku.
Kto to jest?
Ktoś widział Fuchsa?
Ktoś wysadził bezpieczniki w laboratorium.
Światła nie było przez godzinę. Każdy z nas mógł się stać tym czymś.
Dobra, znajdziemy go.
Nauls, pójdziesz ze mną, sprawdzimy na zewnątrz.
Palmer, ty i Windows sprawdzicie w środku.
Nie pójdę z Windowsem.
Nie pójdę z nim. Pójdę z Childsem.
- Hej, pierdol się, Palmer! - Nie idę z tobą!
- Kto powiedział, że chcę żebyś poszedł? - Dobra, skończcie piepszyć!
Windows, idziesz z nami. Norris, zostajesz.
Jak któryś się ruszy to go usmaż. Usłyszysz cokolwiek, włączasz syreny.
Wszyscy spotkamy się tutaj, dokładnie za 20 minut!
I niech wszyscy obserwują, tych z kim idą,
naprawdę dokładnie.
Hej, Blair!
Blair, widziałeś Fuchsa?
Nie chcę tu dłużej zostać. Chcę wrócić do środka.
Dziwne dźwięki. Słyszę tu dziwne dźwięki.
- Spotkałeś Fuchsa? - To nie był Fuchs.
To nie był Fuchs.
Nikogo nie skrzywdzę, nic mi nie jest.
A nawet jeśli było, to teraz czuję się lepiej.
Chciałbym wrócić. Masz moje słowo.
Zobaczymy.
Hej, zaczekaj. Zaczekaj, człowieku.
Chcę wrócić do środka. Nie rozumiesz?
Czuję się dobrze. Dużo lepiej. Nikogo nie skrzywdzę.
Musicie mi pozwolić wrócić.
Potrzymaj!
To Fuchs?
Tak.
Dlaczego to miałoby go podpalić?
Flara. Może to on próbował to coś spalić.
Może sam się spalił ...
zanim to coś go dostało.
Świetnie! Co teraz robimy?
Wracaj do środka. Powiedz, że znaleźliśmy Fuchsa.
My wrócimy, tak szybko jak się da.
- Dokąd idziemy? - Do mojej chaty.
- Po diabła? - Ponieważ, kiedy wychodziłem, zgasiłem światło.
Jak długo są na zewnątrz?
Czterdzieści, czterdzieści pięć minut.
Lepiej zacznijmy zamykać zewnętrzne drzwi.
Hej! Chodźcie tutaj!
Otwierać! Otwórzcie drzwi! Otwórzcie!
Zamknijcie drzwi.
Gdzie MacReady?
- Odciąłem go od liny, nieopodal jego chaty. - Odciąłeś go?
Tak. Sprawdzaliśmy teren wokoło jego chaty.
Znalazłem to.
Patrzcie.
Było schowane w jego piecyku olejowym.
Wiatr to musiał wyrzucić, ale wątpię, by widział jak to podnoszę.
W drodze powrotnej upewniłem się, że został dostatecznie w tyle.
I odciąłem go.
- MacReady? - Jest jednym z nich.
- Kiedy to go dorwało? - Nie wiem.
To mogło być kiedykolwiek, wszędzie.
- Jeśli to coś go dopadło. - Childs, daj spokój!
- Wtedy, kiedy zgasły światła! - To był wyśmienity moment.
Racja! Mówiłeś, że wszyscy gdzieś poginęli. Windows, gdzie ty byłeś?
Palmer, mówiłem ci, żebyś stulił pysk!
Gdzie byłeś, kiedy zgasły światła?
Właśnie tego chce to coś: nastawić nas przeciwko sobie!
Chłopaki! To MacReady.
- Otwórzmy. - Do diabła, nie!
- Myślicie, że się zmienił w jedną z tych istot? - Miał mnóstwo czasu.
- Żaden człowiek nie doszedł by tutaj bez liny zabezpieczającej. - Otwórzmy!
- Dlaczego ci tak zależy, żeby go wpuścić? - Bo jest tak blisko!
- To nasza najlepsza szansa, żeby to rozwalić! - Nie!
- Dajmy mu zamarznąć na zewnątrz. - A co jeśli się mylimy co do niego?
No to się pomylimy.
Okno w magazynie!
Dobra, dobra. Teraz nie mamy wyboru!
Cholera! On ma klucze!
Co się dzieje? Lina się urwała.
Gówno prawda, Childs. Dobrze wie, że to ja ją przeciąłem.
Jesteś trupem, MacReady!
Czymkolwiek jesteś!
Ktokolwiek ze mną zadrze i cały obóz poleci.
Dalej, Childs, spal mnie.
Odłóżcie miotacze na podłogę i cofnijcie się.
Cofnąć się!
- Ty dupku. - Zrobiłbyś to samo.
Nie kłóć się ze mną.
Gdzie pozostali?
Więc pomóż mi, mówię serio!
Spoko, MacReady. Spoko, człowieku! Daj spokój!
Taak, taak, człowieku. Wyluzuj.
Któryś mnie tknie i polecimy.
On nie oddycha!
Rozwiąż doktora.
Sprowadź go. I innych też.
Od teraz, nikt nie znika mi z oczu.
Połóżcie go tam.
To jak kochasie...
chcieliście zrobić sobie mały lincz, co?
Mógłbym z tobą skończyć, z moralnego punktu widzenia, Nauls.
Nie przyszło wam na myśl, że ktoś mógł upchnąć moje rzeczy w piecyku?
Nie kupujemy tego.
Skończcie się kłócić!
Windows, podjedź tu defibrylatorem!
Nałóż trochę żelu na elektrody!
Kiedyś, będziesz się musiał przespać, MacReady.
Mam bardzo lekki sen, Childs.
Jeżeli ktoś spróbuje mnie obudzić...
- Palimy się, MacReady! - Odsunąć się!
- Palimy się! - Poczekajcie!
Dobra, idź!
Windows! Windows, chodź tutaj!
Chyba kurwa żartujesz.
- Co chcesz zrobić, MacReady? - Mały test.
Windows, ty i Palmer zwiążcie bardzo mocno pozostałych.
- Po co? - Dla twojego zdrowia.
Dowalmy mu! Nie rozwali nas wszystkich!
Nie, nie, chwileczkę.
Zróbmy to, czego chce Mac.
Znaczy się, powalił Norrisa bardzo szybko, no nie?
Wystarczy, Clark.
- Nie dam się związać. - Będę cię musiał zabić.
To mnie zabij.
Mówię serio.
Wiem.
- Gówno prawda, Mac! - Kończ, Palmer.
Już nie żyjesz, Mac!
- Windows? - No?
Zwiąż Palmera.
Pobierzemy od każdego trochę krwi.
Dowiemy się, kto jest tym czymś.
Patrząc na Norrisa pomyślałem sobie, że...
może każda jego część była całością.
Każda mała część była indywidualną istotą...
z zakodowanym odruchem obrony własnego życia.
Widzicie, kiedy człowiek krwawi,
traci tylko trochę płynu.
Ale krew tych istot zareaguje, gdy zostanie zaatakowana.
Spóbuje przetrwać,
ucieć przed gorącą igłą.
Teraz ty.
Dobrze.
W porządku, odsuń się. Tam.
Myślę, że jesteś w porządku.
Dobra, włóż to i pilnuj ich.
Teraz pokażę wam to, co ja już wiem.
Gówno prawda.
Zobaczmy co z doktorkiem i Clarkiem.
Teraz Clark.
Więc Clark był człowiekiem, co?
Co czyni cię mordercą, nie prawda?
Teraz Palmer.
To czysty nonsens. To niczego nie dowodzi.
Myślałem, że tak powiesz, Garry.
Tylko ty mogłeś dobrać się do tej krwi.
Ciebie zostawimy na koniec.
Trzymaj się z daleka! MacReady, spal to!
Co jest?
Załatw go! Po prostu wal!
MacReady, strzelaj!
- Załatw to, Mac! - Załatw!
Windows! Wal go!
Wypuście mnie!
Windows!
Cholera! Wydostańcie mnie!
MacReady!
- Chodź tutaj! - Szybko, dawaj! Pośpiesz się!
Wraca! Spal to! Spal, na litość boską!
- Spal to! - Pośpiesz się, MacReady!
Do roboty.
Wyciągnijcie mnie! Rozwiążcie mnie!
Rozwiążcie mnie do diabła... No dalej, uwolnijcie mnie!
Rozwiążcie mnie, cholera!
Wiem, że panowie ostatnio sporo przeszliście,
ale kiedy znajdziecie trochę czasu...
Wolałbym nie spędzić reszty zimy...
przywiązany do tej pierdolonej kanapy!
Childs...
wychodzimy dać test Blairowi.
Jeśli wróci, a nas z nim nie będzie,
usmaż go.
Mac, drzwi są otwarte.
Jak się wydostał? Drzwi były zablokowane od zewnątrz.
Blair?
Hej Blair! Jesteś tam?
Mamy coś dla ciebie!
Blair był tutaj bardzo zajęty.
- Co to jest? - Coś co robił.
To jakiś statek.
Ukradł części ze śmigłowca.
Sprytny sukinsyn! Złożył to tutaj, kawałek po kawałku.
Dokąd planował lecieć?
Gdziekolwiek.
Hej, chodźcie. Chodźcie tutaj.
Wydaję mi się, że widziałem Childsa przed wejściem do obozu.
- Co on robi na zewnątrz? - Nie wiem.
Miał flarę?
Wrócił do środka i rozwalił generator.
Za sześć godzin, będzie tu poniżej -70°C.
Cóż, to samobójstwo!
Nie dla tego czegoś.
To chce zamarznąć.
Nie ma drogi ucieczki. Po prostu chce spać do czasu, aż ekipa ratunkowa go znajdzie.
Co możemy zrobić? Co możemy zrobić?
Czy to zrobimy czy nie, nie możemy pozwolić mu znowu zamarznąć.
Może po prostu troszkę tutaj rozgrzejemy.
Nie wyjdziemy z tego żywi...
ale to coś także.
Pokój generatora.
Wcięło generator.
Możemy to naprawić?
Zniknął, MacReady.
Dobra. Musimy wysadzić to wszystko w powietrze.
Garry, twój warsztat w starym magazynku.
Nauls, do generatora.
O Boże.
Jak to tu weszło?
Powiedziałem, "Jak to..."
Ty też się pierdol!
Tylko ty przeżyłeś?
Nie tylko.
Zabiłeś to?
Gdzie byłeś Childs?
Myślałem, że widziałem Blaira.
Poszedłem za nim...
i zgubiłem się w burzy.
Ogień podniósł temperaturę w całym obozie.
Długo się nie utrzyma.
My też.
Jak damy radę?
Może nie powinniśmy.
Jeśli się martwisz o mnie...
Jeżeli mamy dla siebie jakieś niespodzianki,
nie wydaję mi się, żebyśmy byli w stanie coś z tym zrobić.
Cóż... co robimy?
Dlaczego by, po prostu...
nie poczekać tutaj przez chwilę,
zobaczyć co się stanie.
Tak.